I weźmiecie moc Ducha Świętego

Jezus mając świadomość wykonania misji powierzonej od Ojca przygotowywał swoich najbliższych do swego odejścia, mówiąc o swojej śmierci która zakończy posłannictwo. Uczniowie nie chcieli tego zaakceptować nie wyobrażali życia bez nauczyciela, powstawał w nich bunt, za wszelką cenę chcieli zatrzymać Jezusa. Zbawiciel widząc ich zagubienie odsłania przed nimi swój plan, który przewiduje posłanie Ducha Świętego. Uczniowie dowiadują się, że dla ich dobra zostają pozostawieni przez Mistrza. W tą prawdę wprowadza nas ewangelista  Jan 16:5-7  A teraz odchodzę do tego, który mnie posłał, i nikt z was nie pyta mnie: Dokąd idziesz? Ale że wam to powiedziałem, smutek napełnił serce wasze. Lecz ja wam mówię prawdę: Lepiej dla was, żebym ja odszedł. Bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, jeśli zaś odejdę, poślę go do was. Jezus zauważa w nich brak rzeczywistej miłości która jest zgodna zaakceptować, każdy Boży plan i ujmuje w następujących słowach zapisanych w Jana 14:28  Słyszeliście, że powiedziałem wam: Odchodzę i przychodzę do was. Gdybyście mnie miłowali, to byście się radowali, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest niż Ja. W innym miejscu odpowiada na ich zagubienie, poczucie, że pozostaną sierotami Jana 14:16-18  Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki. Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie. Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.

Jednym z głównych tematów nauczania Jezusa dotyczyła zesłania i działalności Ducha Świętego. To nauczanie rozpoczyna się od nawoływania Jana 7:38-39  Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem Duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Jezus nie był jeszcze uwielbiony. Jezus przygotowywał uczni do budowania Kościoła w mocy i kierownictwie Ducha Świętego. Pokazując działanie ducha Świętego w każdej dziedzinie życia człowieka, uświadamiając słabość i niemoc uczni jeżeli nie będą przyobleczeni z góry. Wylicza błogosławieństwa wypływające z działalności Ducha Świętego:

1.      Wprowadzi we wszelką prawdę. Zwróćmy uwagę na słowa Jezusa „lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam oznajmi”.  Duch Święty prowadzi do prawdy, a prawdą jest Jezus. Prawda która otwiera bramy nieba, która przenosi nas do naszej ojczyzny, która uwalnia nas od wszelkiego grzechu i pozwala nazwać Pana Boga Ojcem.  Prawda która jest nieodłączną cechą dziecka Bożego, przeciwstawne prawdzie, nieprawda lub inaczej nazwane kłamstwo znajduje swoją ojczyznę w jeziorze ognistym. Prawda która daje poznanie Boga, otwiera zrozumienie biblii. Żyć w prawdzie, to żyć z Jezusem. Wypełniają się słowa tego ,który jest Prawdą: przyjdę z Ojcem i w was zamieszkam. Do tej wspaniałości prowadzi Duch Święty posłany przez Ojca.

2.      Uwielbi mnie. Dzisiaj, niejednokrotnie uwielbienie polega na głośnej czasami nie kontrolowanej muzyce, pofolgowaniu dla ciała w którym zaczyna się przejawiać nieodrodzona natura. Modlitwa bez uderzeń w struny jakoś nie wychodzi, na wyciszenie się przed Bogiem nie ma szans, zgodnie z zasadą „im skoczniej tym lepiej”. Dlaczego nie zauważymy sensu wypowiedzi Jezusa: On mnie uwielbi, pozwólcie aby On wziął was we władanie i przez was aby mnie uwielbił. To Duch Święty ma prowadzić uwielbienie który użyje twego głosu, oczy pełnych szczęśliwych łez i wdzięczności, kolan ugiętych przed Jego imieniem, poprowadzi i przeniesie do Ojcowskiej chwały na wzór chwały oddawanej Ojcu przez rodzinę niebiańska opisaną w księdze Objawienia Jana. Proszę zwrócić uwagę, jak wiele wysiłku, własnej inicjatywy, wprowadzania człowiek ciągle szuka czegoś nowego aby jakoś utrzymać w odpowiedniej atmosferze uwielbieni. A starczy pochylić czoło w pokorze i w oczekiwaniu pozwolić aby wypełniły się słowa tego który oczekuje na uwielbienie: On mnie uwielbi.  Źródłem uwielbienia jest Duch Święty i to uwielbienie prowadzi do  czystości, świętości i w powadze należnej dla Wszechmogącego .

3.      Bierze z Jezusa i daje nam. Wszystko, co ma Ojciec, moje jest; dlatego rzekłem, że z mego weźmie i wam oznajmi. Proszę zwrócić uwagę na daleko posuniętą łaskę Pana, z mego weźmie i wam da, cząstkę siebie daje nam.  Uczniowie nie mogli zrozumieć, że odejście Jezusa w ciele nie oznacza rozłączenie lub utratę społeczności z nauczycielem, albowiem Jezus przekazuje cudowną obietnicę zawartą w słowach zapisanych w ewangelii Jana 14:23  Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy.  W nauczaniu apostolskim znajdujemy bardzo jednoznaczne określenie miejsca mieszkania Ducha Świętego, pamiętając słowa Jezusa „z mego weźmie i wam da” w 1 liście  Koryntian 6:19  Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie też do siebie samych? Przebywający Duch Święty realizuje nauczanie Jezusa „przyjdziemy z Ojcem i w was zamieszkamy”. Ciało straciło możliwość oglądania oczyma fizycznymi w ciele Jezusa, ale w Duchu Świętym utrzymuje stała obecność z Jezusem i Ojcem. Wypełniają się słowa obietnicy Mateusza28:20  ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata. Tu następuje wyjaśnienia „dla was jest lepiej abym Ja odszedł”.

Na temat błogosławieństw wynikających z obecności Ducha Świętego można jeszcze wiele pisać, jest to nie objęte umysłem ludzkim wspaniałości nieba które przybliża człowiekowi żyjącemu na ziemi. Jednak chcę wrócić do słów zacytowanych w tytule, a zapisanych w Dzieje Apostolskie 1:8  ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi. W tym tak kluczowym momencie kiedy żegnał się z uczniami,  wraca do tematu Ducha Świętego i zabrania opuszczania Jerozolimy do chwili gdy otrzymają obietnice, proszę zwrócić uwagę na słowa Dzieje Apostolskie 1:4  A spożywając z nimi posiłek, nakazał im: Nie oddalajcie się z Jerozolimy, lecz oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode mnie.  W tych słowach można zauważyć znaczenie, potrzebę otrzymania Ducha Ściętego, jasno wynika, apostołowie swoje powołanie, mogą rozpocząć dopiero po napełnieniu Duchem Świętym. Na pewno powstaje pytanie dlaczego tak została postawiona ta sprawa? Odpowiedź znajdujemy w Biblii, która ukazuje jaką pracę wykonuje Duch Święty w człowieku i do czego przygotowuje. Jeszcze jedna głęboka prawda, wskazany cel „gdy weźmiecie moc Ducha Świętego będziecie mi świadkami” innymi słowami będziesz świadkiem wyposażonym w Moją moc. Słowo Boże ukazuje nam bardzo głęboką przemianę jak następuje w wyniku działania Ducha Świętego, która dotyka każdej dziedziny naszego życia przygotowując do wypełnienia roli „będziecie mi świadkami” Duch Święty kształtuje:

1.      Naszą naturę.

2.      Nasze słowo, podporządkowując słowu Bożemu..

3.      Napełnia swoim autorytetem.

4.      Kieruje naszym działaniem, potwierdza pracę dla Bożej chwały.

Chciałbym przypomnieć lub przybliżyć działanie Boże w przygotowaniu świadka do spełnienia powierzonego mu zadania.  Sięgnijmy więc do Bożego Słowa:

1.     Praca Ducha Święty, kształtująca naturę świadka:

a.      Przez bezpośredni wpływ na naszą naturę. Wszystkie obietnice związane z działaniem Ducha Świętego, dary duchowe prowadzą do zmiany ludzkiej natury. Człowiek urodzony w grzechu zgodnie ze słowami Joba posiada naturę cielesną która sprzeciwia się Bogu. W ciele toczymy ciągle walkę ciało przeciwko duchowi i odwrotnie. Proszę zwrócić uwagę na list do  Galacjan 5:17  Gdyż ciało pożąda przeciwko Duchowi, a Duch przeciwko ciału, a te są sobie przeciwne, abyście nie czynili tego, co chcecie. Aby głoszone świadectwo życiem i słowem świadka mogło przemawiać, jeżeli ma być ambasadorem nieba, to musi posiadać w sobie naturę  Tego kogo prezentuje. Taka jest wola Boga. Stąd w działaniu Bożych obietnic znajduje się siła zmiany natury z ludzkiej na Bożą. List 2 Piotra 1:3-4  Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez własną chwałę i cnotę.  przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury. Aby sprostać postawionym oczekiwaniom przed .świadkiem, Boża mądrość świadoma nieułomności człowieka przygotowuje go przez zmianę natury. Obietnice Boże, stała społeczność, Jego kierownictwo wlewa wyższe wartość wnosi nową naturę i prowadzi przed tron Bożego majestatu.

b.      Przez budowanie społeczności w modlitwie. Modlitwa która prowadzi nas w rozmowie do osobistych relacji z Bogiem, uskrzydla wiarę pozwala cieszyć się społecznością z naszym Najwyższym kapłanem. Jezus uczył nas potrzeby modlitwy i wskazywał na wspaniałe błogosławieństwa modlitwy. Skierujmy wzrok do Biblii:

– Jezus, dzień poświęcał  pracy ucząc Bożego pokoju, uzdrawiając i rozwiązując ludzkie potrzeby. Gdy ci którzy korzystali z działalności Mistrza udawali się na nocleg. Nauczyciel szedł na swoje ulubione miejsce do modlitwy, rozmowy ze swoim Ojcem, czytamy o tym w Łukasza 21:37  I nauczał we dnie w świątyni, na noc zaś wychodził, by ją spędzić na Górze zwanej Oliwną. Pan potrzebował rozmowy ze swoim Ojcem, takiego osobistego kontaktu w prowadzonym dialogu (modlitwie).

– Jezus przed wykonaniem największego zadania w modlitwie poszukiwał wsparcia posilenia, zaczerpnięcia sił. Modlitwa była drogą a do uzyskania posilenia od Ojca, zwróćmy uwagę na Łukasza 22:42-43  mówiąc: Ojcze, jeśli chcesz, oddal ten kielich ode mnie; wszakże nie moja, lecz twoja wola niech się stanie. A ukazał mu się anioł z nieba, umacniający go. Ten przykład uczy nas w jaki sposób szukać wzmocnienia od Pana.

Duch Święty przygotowując świadka do jego zadania kształtuje sposób rozmowy, modlitwy z Bogiem, bardzo skutecznie wspiera, uczy nas Apostoł Paweł w liście do Rzymian 8:26  Podobnie i Duch wspiera nas w niemocy naszej; nie wiemy bowiem, o co się modlić, jak należy, ale sam Duch wstawia się za nami w niewysłowionych westchnieniach. Jest przygotowywany przez trwanie w modlitwie w Duchu 1 Koryntian 14:15  Cóż tedy? Będę się modlił duchem, będę się modlił i rozumem; będę śpiewał duchem, będę też śpiewał i rozumem. Jeden z darów Ducha Świętego jest cudowną modlitwą opowiadaniem wielkich spraw Bożych a jest nim dar mówienia językami spoglądniemy na przykłady  pierwszego zboru w Jerozolimie  Dzieje Apostolskie 2:4 I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawałDzieje Apostolskie 4:31  A gdy skończyli modlitwę, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i głosili z odwagą Słowo Boże.

Ten wspaniały dar ma cudowne zadanie które wykonuje w świadku, posługując się człowiekiem buduje w nim społeczność z Bogiem. Po pierwsze wprowadza w przeżywanie cudownej  mocy  i  ogłaszanie  wielkich  tajemnic Bożych, możemy o tym przeczytać w 1 Koryntian 14:2  Bo kto językami mówi, nie dla ludzi mówi, lecz dla Boga; nikt go bowiem nie rozumie, a on w mocy Ducha rzeczy tajemne wygłasza, Drugie miejsce wyraźnie wskazuje na wewnętrzne budowanie 1Koryntian 14:4-5  Kto językami mówi, siebie tylko buduje; a kto prorokuje, zbór buduje. A pragnąłbym, żebyście wy wszyscy mówili językami. Chwała Panu Bogu za wspaniałą troskę i umożliwienie wzrastania przez  modlitwę w Bożej  łasce. Modlitwa dokonuje wspaniałej przemiany wprowadzając atmosferę bliskości Boga.

c.       Jest źródłem życia i siłą budowania wnętrza. Apostoł pogan, który szczególnie potrzebował pomocy Bożej, jego praca wymagała stałego czerpania siły do wykonania zadania kieruje nas do źródła siły, mocy 2 Koryntian 13:4  Choć bowiem ukrzyżowany został w słabości, lecz żyje z mocy Bożej. Bo i my jesteśmy słabi w nim, lecz będziemy żyć z nim z mocy Bożej wśród was. Powtarzam „lecz żyć będziemy z Bożej mocy” która jest przekazywana w Duchu Świętym, wskazuje na  źródło życia i dla tego kieruje wzrok na list do  Rzymian 15:13  A Bóg nadziei niechaj was napełni wszelką radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadzieję przez moc Ducha Świętego. W następnym miejscu słowa Bożego bardzo wyraźnie naucza skąd czerpie siły do wewnętrznej przemiany i prowadzenia pracy misyjnej. Rzymian 15:19  przez moc znaków i cudów oraz przez moc Ducha Świętego, tak iż, począwszy od Jerozolimy i okolicznych krajów aż po Ilirię, rozkrzewiłem ewangelię Chrystusową. A następnie kieruje do działania która przemienia naturę ludzką 1 Koryntian 2:14  Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem, i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać,  Galacjan 5:17  Gdyż ciało pożąda przeciwko Duchowi, a Duch przeciwko ciału, a te są sobie przeciwne, abyście nie czynili tego, co chcecie. Tylko Duch Boży może  zmienić wnętrze i uzdolnić do duchowego poznania, ujarzmić pożądania ciała które przeszkadzają w pełnieniu służby dla Bożej chwały. Przemienione wnętrze Pawła, które było wrogo nastawione do Chrystusa i jego wyznawców, doświadczając błogość przemiany woła w liście do Efezjan 1:3  Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ubłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios; Celem przekazanej siły jest budowanie duchowego kapłaństwa 1 Piotra 2:5  I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.  I z Bożą pomocą otrzymujemy siły do umartwiania największego wroga naszego zbawienia Galacjan 2:20  Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie. Jeszcze jedno miejsce Biblii Rzymian 8:13 Jeśli bowiem według ciała żyjecie, umrzecie; ale jeśli Duchem sprawy ciała umartwiacie, żyć będziecie. Amen.

2.     Duch Święty kształtuje słowo i napełnia mocą słowo.

Biblia mocno skupia się w nauczaniu dotyczącego naszego języka i mowy. Język ludzki przez  słowo Boże jest określone jako Jakuba 3:5-6  Tak samo i język jest małym członkiem, lecz pyszni się z wielkich rzeczy. Jakże wielki las zapala mały ogień! I język jest ogniem; język jest wśród naszych członków swoistym światem nieprawości; kala on całe ciało i rozpala bieg życia, sam będąc rozpalony przez piekło. Możemy zauważyć jak wielka pracę w autorytecie i siły Ducha należy wykonać nad naszym językiem, aby ujarzmić nas język, ponieważ nasza mowa winna być: Kolosan 4:6  Mowa wasza niech będzie zawsze uprzejma, zaprawiona solą, abyście wiedzieli, jak macie odpowiadać każdemuMateusza 5:37  Niechaj więc mowa wasza będzie: Tak – tak, nie – nie, bo co ponadto jest, to jest od złego. W naturze Pana Naszego Jezusa Chrystusa jest doskonałość i praca Ducha Świętego ma doprowadzić naszą mowę do tego aby nie stanęła na przeszkodzie zmiany natury ludzkiej  Jakuba 3:2  Dopuszczamy się bowiem wszyscy wielu uchybień; jeśli kto w mowie nie uchybia, ten jest mężem doskonałym, który i całe ciało może utrzymać na wodzy. Życzeniem Boga jest poprowadzenie też przez swoja moc nasz język, zwiastowanie o królestwie Bożym, przyglądnijmy się mowie Pawła:

 1 Koryntian 2:4  a mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądrości, lecz objawiały się w nich Duch i moc. Tak wielu świadków dzisiaj zapomina o tej biblijnej prawidłowości, ciężar ciężkości kierują w kierunku intelektu i swoim osiągnięciom. Paweł mając ukształtowany umysł nauką i mądrością, przystępując do zwiastowania ewangelii, dziękuje Bogu, że Jego zwiastowanie nie opiera się na mądrości ludzkiej, lecz w Przemianie swojej natury w Duchu oparła się na mocy Bożej

– 1 Koryntian 12:8  Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy. Jeżeli jednym z darów Ducha Świętego jest dar mądrości i wiedzy, to wskazuje  na powagę i jak bardzo Bóg przygląda się naszej mowie. Bóg pragnie wlać swoje słowa, swoją mądrość da naszej języka po prostu pragnie nim zawładnąć, gdyż dopiero wtedy nasz nieposkromiony język staje się narzędziem Bożej chwały.

Mowa w namaszczeniu i mocy Ducha Świętego, otwiera oporne drzwi serca dla zbawienia:  Dzieje Apostolskie 4:4  Wielu zaś z tych, którzy słyszeli tę mowę, uwierzyło, a liczba mężów wzrosła do około pięciu tysięcy, wzmacnia wiarę i pozwala otworzyć się na chrzest w Duchu Świętym: Dzieje Apostolskie 10:44  A gdy Piotr jeszcze mówił te słowa, zstąpił Duch Święty na wszystkich słuchających tej mowyDzieje Apostolskie 11:15  A gdy zacząłem mówić, zstąpił na nich Duch Święty, jak i na nas na początku. Zwiastowanie świadka staje się skuteczna przez mowę ukształtowaną Duchem Świętym i opartą na nauce ewangelicznej: 2 Piotra 1:19 Mamy więc słowo prorockie jeszcze bardziej potwierdzone, a wy dobrze czynicie, trzymając się go niby pochodni, świecącej w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i nie wzejdzie jutrzenka w waszych sercachRzymian 1:16  Albowiem nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy, najpierw Żyda, potem Greka. Jeżeli świadek pragnie zwiastowania wnoszącą przemianę życia ludzkiej, musi pamiętać: Swój język, swoją mowę oddaje pod kierownictwo Ducha Świętego. Treść przekazywanego świadectwa opiera na Bożej mądrości i zwiastuje ewangelię Pana Jezusa. Za takim zwiastowaniem znajduje się autorytet Boży.

3.     Duch Święty nadaje Boży autorytet.

Pan pragnie aby jego dziecko chodziło w Bożym autorytecie, stąd tak wielka troska staranie skierowana do nauczania o nowym narodzeniu, zmiany całej natury. Tylko przed obecnością Bożą i Jego autorytetem ucieka diabeł, mając świadomość poniesionej porażki w śmierci i zmartwychwstaniu Pana Jezusa. Tylko w Bożym autorytecie znajduje się siła Bożego działania i skutecznego przekazu ewangelicznego. Stąd biblijne nauczanie „bądźcie pełni Ducha Świętego” który nadaje blask nieba w usługiwaniu świadka:

a.      Dziecko króla, mimo tego że nie posiada jako niemowlę władzy, a jednak korzysta z ojcowskiego autorytetu i już nosi tytuł księcia. Tak samo Ojciec niebieski w Jezusie usynawia świadka i nadaje swój autorytet 1 Jana 3:1  Patrzcie, jaką miłość okazał nam Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy. Dlatego świat nas nie zna, że jego nie poznał. A mąż Boży napełniony Duchem Świętym opisuje tą gruntowną przemianę które dokonał nasz Pan i napisał to w 1 liście 2:9-10  Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości; wy, którzy niegdyś byliście nie ludem, teraz jesteście ludem Bożym, dla was niegdyś nie było zmiłowania, ale teraz zmiłowania dostąpiliście. Trudno nie zauważyć  głęboką  troskę  Ojca  i pragnienie napełnianie dziecka swoim autorytetem.

b.      Jezus wyciąga swoją rękę do nas i nadaje nam autorytet przyjaciela: Jana 15:15  Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego; lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo wszystko, co słyszałem od Ojca mojego, oznajmiłem wam. Przyjaciel przed którym w temacie zbawienia Jezus nie ma tajemnic. Jak wielu ludzi zazdrości np. znajomości z prezydentem, premierem lub innej znanej osobistości, powołuje się na możliwości płynące z tej znajomości. Znajomość z Jezusem otwiera bramy wieczności w niebie.

c.       Autorytet świętości, przez oczyszczającą krew Jezusa. Apostoł Paweł będąc prowadzony Duchem Świętym, kieruje list do dzieci Bożych, przyjaciół Jezusa następujące słowa Filipian 1:1 Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi wraz z biskupami i z diakonami. Świętość która jest mile widziana przez niebo i otwiera drzwi Boży łask, pozwalająca na używanie w tym autorytecie imienia Jezusa.

d.      Autorytet nadany przez pieczęć Ducha Świętego. 2 Koryntian 1:22  który też wycisnął na nas pieczęć i dał zadatek Ducha do serc naszych. I nadaje nam obywatelstwa niebieskiego Filipian 3:20  Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa.

Świadek posiadając Boży autorytet wnosi w swoim usługiwaniu obecność Jezusa i Duch Święty zaczyna wykonywać pracę ogłaszanie królestwa.

4.     Duch Święty jest obecny w pracy i działaniu świadka.

Praca świadka pozbawiona mocy i siły Ducha Świętego, nie jest pracą oczekiwaną przez Najwyższego kapłana, pozbawiona jest siły przekonania. Zbawiciel który zapłacił najwyższą cenę za życie każdego człowieka, zatroszczył się o wyposażenie w swoją moc i przekazał prawo pełnienia służby w imieniu Pana Jezusa. Potwierdzenie tej prawdy znajdujemy w działaniu pierwszego kościoła i nie tylko ponieważ znajdujemy wspaniała gwarancję o niezmienności w działaniu naszego Pana Jezusa z listu do Hebrajczyków 13:8  Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki. Skorzystajmy z nauczania biblii:

a.      Potwierdzone głoszone słowo 1 Tesaloniczan 1:5  gdyż ewangelia zwiastowana wam przez nas, doszła was nie tylko w Słowie, lecz także w mocy i w Duchu Świętym, i z wielką siłą przekonania; wszak wiecie, jak wystąpiliśmy między wami przez wzgląd na was. Wspaniałe świadectwo słowo poparte obecnością Ducha Świętego podpisane obecnością Bożą.

b.      Duch Święty wyposaża darami i prowadzi zgodnie ze swoją wola. Rzymian 15:19  przez moc znaków i cudów oraz przez moc Ducha Świętego, tak iż, począwszy od Jerozolimy i okolicznych krajów aż po Ilirię, rozkrzewiłem ewangelię ChrystusowąHebrajczyków 2:4  a Bóg poręczył je również znakami i cudami, i różnorodnymi niezwykłymi czynami oraz darami Ducha Świętego według swojej woli1 Koryntian 12:28  A Bóg ustanowił w kościele najpierw apostołów, po wtóre proroków, po trzecie nauczycieli, następnie moc czynienia cudów, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, kierowania, różne języki. Te trzy miejsca Pisma Świętego bardzo wyraźnie wskazują na gotowość i wole Bożą w wyposażaniu darami i wzbogacanie swoją obecnością pracę zgodnie z Bożą wolą.

c.       Wyposaża wolą i gotowością  cierpienia dla Jezusa. 2 Tymoteusza 1:8  Nie wstydź się więc świadectwa o Panu naszym, ani mnie, więźnia jego, ale cierp wespół ze mną dla ewangelii, wsparty mocą Boga. Duch Święty który prowadzi w służbie usługiwania nie zostawia w chwilach trudnych, ale na wzór Jezusa wspiera swoją mocą.

Możną tą myśl poprzeć słowami obligującymi świadka: 1 Piotra 4:11  Jeśli kto mówi, niech mówi jak Słowo Boże. Jeśli kto usługuje, niech czyni to z mocą, której udziela Bóg, aby we wszystkim był uwielbiony Bóg przez Jezusa Chrystusa. Jego jest chwała i moc na wieki wieków. Amen.

Podsumowując: Miłość Boża posyłając Ducha Świętego w sposób niebiański przygotowuje świadka do dzieła uwielbianie Bożego majestatu i zbawienia ludziom, poprzez kształtowanie i wpływ na:

1.      Zmienioną naturę. 2 Piotra 1:4  przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na tym świecie pociąga za sobą pożądliwość.

2.      Kształtując nasz język. Efezjan 6:17  weźcie też przyłbicę zbawienia i miecz Ducha, którym jest Słowo BożeHebrajczyków 4:12  Bo Słowo Boże jest żywe i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić zamiary i myśli serca.

3.      Nadając swój autorytet w pracy. Dzieje Apostolskie 5:13  z postronnych jednak nikt nie ośmielał się do nich przyłączać; ale lud miał ich w wielkim poważaniu.

4.      Swoją obecnością nadając moc w usługiwaniu. Rzymian 15:19  przez moc znaków i cudów oraz przez moc Ducha Świętego, tak iż, począwszy od Jerozolimy i okolicznych krajów aż po Ilirię, rozkrzewiłem ewangelię Chrystusową.

Sprawdza się biblijna zasada: Pan Bóg oczekując od człowieka działania, posłuszeństwa i poświęcenia, nie zostawia go samego ale w każdym miejscu posyła swoją pomoc, wyposażając łaską działania Ducha Świętego. W życiu Świadka Jezusa pojawia się działanie  które jest miłe i przyjemne dla Ojca niebieskiego, można to zauważyć w jego usługiwaniu przez:

1.      Widoczne całkowite oddanie się w ręce Pana Jezusa.

2.      Widoczny szacunek i autorytet do objawionego Słowa Bożego.

3.      Umartwienie (ukrzyżowanie) swego ciała wraz z pożądliwością.

4.      Zupełne poświęcenia się w pracy dla zbawiciela.

5.      Głęboka troska o Boży autorytet i Bożą wolę.

6.      Prowadzi czyste i święte życie.

7.      Przyjęli chrzest Duchem Świętym i mieszka w nich pełnia Bożej obecności.

8.      Królewskie przykazanie którym jest miłość króluje w sercu.

Do ludzi zmienionych, zaangażowanych w Boże usługiwanie skierowane są słowa Pana Jezusa: Pójdźcie do mnie wszyscy którzy spracowanie i obciążeni, a Ja sprawię wam odpoczniecie. Z  całego  serca  życzę  dla  każdego  czytelnika  spełnionej  woli  Bożej  i pełni siły Ducha Świętego. A Panu Bogu w Jezusie Chrystusie niech płynie ciągła chwała wypełniona namaszczeniem Ducha Świętego. Pokój Boży z Wami.

udstępnij

Recommended Posts

Dodaj komentarz