Mam przyjaciela, pełen On miłości…

Jedna z pieśni którą śpiewamy na naszych nabożeństwach rozpoczyna się słowami jakie zostały umieszczone w tytule. Można wyciągnąć wniosek, autor tej pieśni musiał doświadczyć wspaniałość tego przyjaciela i opiewa go w swojej pieśni, podobnie jak Dawid woła w psalmie „Pan jest pasterzem moim, niczego mi braknie” Temat wydawało by się tak banalny, a jednak dotyczy każdego żyjącego człowieka, ileż goryczy, zawodów a może i nieszczęścia, gdy nie rozumiemy czym tak naprawdę jest przyjaźń. Gdy lokujemy przyjaźń w sposób niewłaściwy. W tym świecie ma się dużo przyjaciół gdy się jest na „fali”, jak szybko uciekają gdy się spadnie, gdy nie ma się wpływów, lub gdy przyjaźń musi być nastawiona na pomoc. I tu się pokazuje, że to nie była przyjaźń, tylko czerpanie całą garścią korzyści, zabrakło korzyści zabrakło przyjaciół.

Ale inaczej ma się z przyjaźnią o której nauczał Pan Jezus gdy podkreślił znaczenie przyjaźni, ponieważ pocieszając uczniów dał im do zrozumienia jak bardzo ich miłuje, jak są mu bliscy, przemawia do nich  następującymi słowami: Większej miłości nikt nie ma nad tę, jak gdy kto życie swoje kładzie za przyjaciół swoich.  Jesteście przyjaciółmi moimi, jeśli czynić będziecie, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego; lecz nazwałem was  przyjaciółmi,  bo wszystko,  co słyszałem od Ojca mojego, oznajmiłem wam.  Jana 15:13.

W wypowiedzi Pana Jezusa znajdujemy dwie cechy przyjaźni a mianowicie:  poświęcenie i szczerość.

Pierwsza wymieniona cecha pokazuje że przyjaźń jest budowana poprzez miłość. To miłość daje siły do pełnego poświęcenia się w imię przyjaźni, cytuję słowa Jezusa: nie ma większej miłości nad tę, kto życie swoje oddaje za przyjaciół . Przyjaźń Jezusa otworzyła dla przyjaciół bramy Nieba, ale przedtem zaprowadziła na golgotę na krzyż. Pan Jezus zapłacił najwyższą cenę przyjaźni.

Druga cecha przyjaźni to szczerość. W słowach Jezusa znajdujemy wspaniałą prawdę: lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo wszystko, co słyszałem u Ojca oznajmiłem wam. Nie wiem czy tak naprawę, rozumiemy sens wypowiedzi Pana Jezusa. „Wszystko oznajmiłem, wam”  wszystko to co usłyszał u Ojca. Przekazał prawdę,  która wprowadza nas w temat zbawienia, pobożności i drogi prowadzącej do wspaniałej przyjaźni z Jezusem. Pełna informacja przekazana  przez Jezusa umożliwia poznanie Bożego planu zbawienia i przeżywania działalności Ducha Świętego. Inaczej mówiąc nie będąc w niebie: wiem częściowo czym żyje niebo, jaka jest praca nieba. Dowiaduję się, niebo przygotowuje się na przyjęcie przyjaciół Pana Jezusa.

Słownik współczesnego języka Polskiego omawiany temat definiuje następująco: Przyjaciel , to osoba połączona z kimś bliskim serdecznymi więzami, pozostająca z nim w przyjaźni, darząca go zaufaniem. Przyjaciel od serca to ten któremu można się zwierzyć. Przyjaźń, to więź między osobami oparta na wzajemnej życzliwości, szczerości, zaufaniu, pomocy; życzliwość , serdeczność: Serdeczna, prawdziwa, niezachwiana, bezinteresowna, długoletnia, szczera przyjaźń.

Pan Jezus naucza nas, przyjaźń to poświęcenie i szczerość. W prawdziwej szczerości, prawdziwym poświęceniu znajdziesz definicję kto jest przyjacielem i czym jest przyjaźń.

Przyjaźni, przyjaciół można doszukiwać się w różnych stosunkach ludzkich np.:

1.      Żona – mąż. Miłość i jedność małżeńska budowana jest na wzajemnym poświęceniu i

szczerości. Kiedy sięgniemy do prawa Bożego dotyczące małżonków, zauważymy,   doskonałe małżeństwo budowane jest na dwóch płaszczyznach: przyjaźni z Panem Jezusem i wzajemnej przyjaźni, można o ty przeczytać w liście Ap. Pawła: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, i połączy się z żoną swoją, a tych dwoje będzie jednym ciałem. Tajemnica to wielka, ale ja odnoszę to do Chrystusa i Kościoła. A zatem niechaj i każdy z was miłuje żonę swoją, jak siebie samego, a żona niechaj poważa męża swegoEfezjan 5:31-33 Proszę zwrócić uwagę małżeństwo i kościół mają tak wiele wspólnego, dlatego relacje małżeńskie w nauczaniu Biblii są powiązane z relacjami Pana Jezusa i Kościoła. Największe żniwo zbiera przeciwnik Bożych dróg w małżeństwie wtedy gdy uda mu się doprowadzić do sytuacji roszczeniowej i gdy małżonkowie mają swoje sprawy, zaczyna brakować szczerości. Małżonkowie jako jedno ciało, zacytujemy Słowa Biblii „i staną się jednym ciałem” nie mogą dopuścić do zakłócenia miłości i braku szczerości. Nie ma w ich życiu tematów tabu. Takim  wspaniałym przykładem jest Pan Jezus, który o wszystkim rozmawiał z swoim Ojcem.  Dzisiaj w dobie kryzysu i zamieszania z powodu braku odpowiednich środków do życia, czasami zaradności w podejmowanych decyzjach, szatan zbiera żniwo doprowadzając do zerwania wzajemnego zaufania: ale z mego męża nieudacznik, a tamtego żona to wszystko potrafi. I nie muszę dalej pisać jakie są efekty: „ciche dni”, kłótnie i w konsekwencji prowadzi do nieczystych myśli, a nawet zdrady małżeńskiej. Szatanowi zależy na zniszczeniu prawdziwej miłości poprzez zrujnowaną przyjaźń. Jest takie powiedzenie: prawdziwego przyjaciela poznajesz w biedzie. Przypominają mi się świadectwa o wspaniałych siostrach, żonach przyjaciołach wydawane przez ich mężów. W okresie strasznego prześladowania ludzi wierzących w byłym Związku Radzickim, pracujący Bracia byli pozbawiani wolności na wiele lat, zostawiając w domu swoje Żony i dzieci. Zacytuje słowa jednego z braci: nas zamknięto, pozbawiono wolności, znaleźliśmy się w bardzo ciężkich warunkach, ale mimo wszystko mieliśmy gdzie spać, coś dali do jedzenia. A nasze żony zostały same, pozbawione pracy, skonfiskowane mienie, musiały patrzeć na swoje dzieci często nie mając czym je nakarmić i w co je ubrać. Ale ich przyjaciel Jezus był z nimi pomagał przez udzielanie duchowego błogosławieństwa, posyłając też ludzi z pomocą. Dochodziła jeszcze ciągła obawa, żyje jeszcze mój mąż czy też nie. Wspominał jak jego żona na dalekiej Syberii, pod drzwiami naczelnika Zakładu Karnego spędziła tydzień czasu oczekując na pozwolenie widzenia się z mężem, ściskając w ręku małą paczkę z jedzeniem dla męża, jedzenie którego sobie  odmówiła, przywożąc zrobione na drutach ciepłe skarpetki, uszyte rękawice, sama ich nie mając. Na koniec podsumował: taka jest moja kochająca żona, prawdziwy przyjaciel. Proszę zwrócić uwagę w przypomnianym świadectwie znajdujemy zastosowanie słów Pana Jezusa: nie masz większej miłości, jak swoje życie składać w ofierze za drugiego. Małżeństwo bez prawdziwej przyjaźni, skazane jest na mierność i byle jakoś. Przyjaźń nie pozwoli sobie, aby w obecności innych osób lekceważyć żonę/męża źle się wypowiadać, ona zmobilizuje do modlitwy, do szukania rozwiązania, do uszanowania, do cierpliwości, do zrozumienia, że każdy człowiek ma swoje trudne dni. Miłość w przyjaźni pokona każdą przeszkodę i zatriumfuje Jezus. Czy gdy dostaniesz pytanie:  masz przyjaciela? Czy będziesz mógł powiedzieć, o tak, aż dwóch Pana Jezusa i moją żonę lub mojego męża. To od ciebie jest uzależniony kogo masz wokół siebie: przyjaciół, a może pochlebców

2.      Rodzice dzieci. Na temat miłości mamy do dziecka można napisać wiele ksiąg i tak nie przeleją tego daru otrzymanego od Boga jakim jest macierzyństwo. Jeżeli popatrzymy na małżeństwo, gdzie małżonkowie  zgodnie z Biblią tworzą parę nierozerwalnych przyjaciół, tam dzieci są otoczone wspaniałą atmosferą przyjaźni.  Biblia naucza rodziców i dzieci w jaki sposób mogą darzyć się miłością wzajemnym zrozumieniem, które przeradzają  się w spaniałe relacje przyjacielskie. Dlatego do rodziców Biblia mówi: A wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu dzieci swoich, lecz napominajcie i wychowujcie je w karności, dla PanaEf.6:4  W tym krótkim miejscem biblii Ap. Paweł wskazał wszystkie istotne sprawy, takie jak: nie pobudzać do gniewu, napominać i wychowywać w karności. Kiedy pobudzamy nasze dzieci do gniewu, gdy brakuje  nam konsekwencji, nie dotrzymujemy obietnicy, nie jesteśmy wzorem biblijnego postępowania, mimo świadomości naszego błędu nie przeprosimy dziecka. Można powiedzieć jeszcze inaczej, rodzicu jeżeli chcesz Bożego błogosławieństwa i prawdziwej przyjaźni w relacjach z dzieci, to postępuj zgodnie z Bożą nauką. Z kolei do dzieci skierowane są słowa: Czcij ojca swego i matkę, to jest pierwsze przykazanie z obietnicą,  Aby ci się dobrze działo i abyś długo żył na ziemiEf. 6:2-3 . Prawo Bożę skierowane do rodziców i dzieci stwarza podwaliny prawdziwej przyjaźni która w zdyscyplinowaniu i zgodnie z porządkiem Bożym prowadzi do gotowości poświęcenia i szczerości. Posłużę się przykładem pewnej rodziny; Małżeństwo miało wspaniałą córeczkę która rozpoczęła Szkołę Podstawową i zgodnie z wymogami mama codziennie odprowadzała i przyprowadzała swoją córeczkę do szkoły i z szkoły. Po pewnym czasie mama zauważyła, że jej córeczka  nie ma życzenia aby ją prowadziła do szkoły. Postanowiła porozmawiać z córeczką, zadała pytanie: córeczko dlaczego nie chcesz abym z tobą chodziła do szkoły? Dziecko po krótki namyśle z tą dziecinną szczerością, czasami aż do bólu odpowiedziało. Mamo wszystkie mamy moich koleżanek są takie ładne młode, a ty jesteś jakaś taka pomarszczona brzydka, nie choć ze mną do szkoły. Mamie pojawiły się łzy w oczach, po chwili namysłu, mama odpowiada: choć córeczko coś ci pokaże i opowiem. Wyciągnęła zdjęcie pięknej kobiety i zadała pytanie, córko powiedz kto to jest, córeczka patrząc na zdjęcie nie mogła rozpoznać kim może być ta piękna kobieta i mimo woli westchnęła, dlaczego mamo ty tak nie wyglądasz. Mama ze łzami w oczach zaczęła opowiadać pewną historię: Córko na tym zdjęciu to jestem Ja, córka zawołała, mamo to nie możliwe. Mama cierpliwie odpowiedziała, Tak to jestem Ja, gdy ty miałaś roczek, był pożar w naszym domu, łóżeczko na którym  spałaś zaczęło się palić i wtedy Ja wbiegłam złapałam ciebie wcisnęłam w siebie zakrywając swoim ubraniem. Ogień poparzył moją twarz, straciłam na pół roku wzrok, ale za ty żyjesz i jesteś piękna i nie poparzona. Córka otworzyła szeroko oczy, zaniemówiła, nabrała oddechu, następnie  rzuciła się w ręce mamy z okrzykiem: mamo Ty jesteś najpiękniejsza z wszystkich mam na świecie, kocham ciebie. To jest przyjaźń i miłość mamy. Synu, córko pamiętaj w mamie i ojcu zawsze masz przyjaciela. Pan Jezus mówiąc o sobie jako naszym przyjacielu, umożliwia uczenia się od niego przyjaźni która później owocuje w życiu małżeńskim i rodzinnym.

3.      Przyjaźń koleżeńska, braterska. Może tą myśl rozpocznę od pewnego przykładu wziętego z Nowego Testamentu. Posłużymy się przykładem Apostoła Piotra i Pawła. Dwaj wspaniali pracownicy na Bożej niwie ukazują nam wspaniałe braterstwo i przyjaźń, posłużymy się kilkoma miejscami Słowa Bożego:

– Bo Ten, który skutecznie działał przez Piotra w apostolstwie między obrzezanymi, skutecznie działał i przeze mnie między poganami  otóż, gdy poznali okazaną mi łaskę, Jakub i Kefas, i Jan, którzy są uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na dowód wspólnoty, abyśmy poszli do pogan, a oni do obrzezanych; Gal. 2:8-9  Ten cytat wydaje świadectwo i uświadamia o wzajemnym zrozumieniu powołania i gotowość do współpracy na niwie Bożej. Podaliśmy sobie ręce pisze Paweł, ten fakt nie był tylko gestem, lecz rzeczywistą zgodą na współpracę w imię miłości dla Bożego planu zbawienia. Pan Jezus wspaniale błogosławił ich pracę. Jedna ważna rzecz, podanie ręki i zgoda na współpracę nie oznaczało przymknięcie oczu na niewłaściwe działania kogokolwiek. Mamy wspaniały przykład Bożej przyjaźni, owocującej w czystym działaniu  i  nauczaniu,    pełniąc  służbę, gotowym na karcenie,  upominanie i pocieszanie: – A gdy przyszedł Kefas do Antiochii, przeciwstawiłem mu się otwarcie, bo też okazał się winnym. Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami; a gdy przyszli, usunął się i odłączył z obawy przed tymi, którzy byli obrzezani.  A wraz z nim obłudnie postąpili również pozostali Żydzi, tak że i Barnaba dał się wciągnąć w ich obłudę.  Ale gdy spostrzegłem, że nie postępują zgodnie z prawdą ewangelii, powiedziałem do Kefasa wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc Żydem, po pogańsku żyjesz, a nie po żydowsku, czemuż zmuszasz pogan żyć po żydowsku? Gal. 2:11-14  Boża przyjaźń nie pozwoli na przemilczenie w przypadku postępowania niezgodnego z nauczaniem Pana Jezusa. Zupełnie inną  przyjaźń oferuje władca tego świata prowadzącą: do wzajemnego się poklepywania i prowadzenia polityki schlebiania sobie, ubolewania nad sobą widząc jak inni nie potrafią docenić moją wielkość, nie ma oczywiście mowy o upomnieniu czy strofowaniu, bo według szatana to jest oznaka braku miłości. Biblia ostrzega przed taka przyjaźnią nauczając nas: – Kto schlebia swojemu przyjacielowi, ten mu zastawia sidła na nogi.Przyp. Sal. 29:5   –a usta pochlebcy prowadzą do zguby. Przyp. Sal. 26:28  

Apostoł Piotr dobrze rozumiał czym jest Boża przyjaźń i nie obraził się na Apostoła Pawła za skarcenie w obecności innych , lecz dziękuje wydając wspaniałe  świadectwo: A cierpliwość Pana naszego uważajcie za ratunek, jak i umiłowany brat nasz, Paweł, w mądrości, która mu jest dana, pisał do was;  2 Piotr. 3:15

Postawa Piotra i Pawła wskazuje na biblijne relacje między przyjaciółmi, przyjaciel zawsze bez względu na cenę jaką ma zapłacić będzie mówił prawdę i tylko prawdę.  Przyjaciel nie pozostawia w biedzie, zawsze dba o najwyższe dobro swego przyjaciela. Dlatego przyjaciel który żyje z Panem Jezusem w imię przyjaźni nie zatai grzechu, ale pomoże mu z niego wyjść.  Przyjaźń na wzór przyjaźni Pana Jezusa jest gotowa do poświęcenia siebie i oddanie swego życia w imię Bożej przyjaźni w miłości.

4.      Przyjaźń z Panem Jezusem. Chciałbym tą myśl oprzeć całkowicie na Biblii. Każdy wierzący gdy słyszy słowa swego Mistrza, jesteś moim przyjacielem, doznaje radości i czuje się zaszczycony. A przecież Pan Jezus jednoznacznie nazywa ludzi zbawionych swoimi przyjaciółmi: Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego; lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo wszystko, co słyszałem od Ojca mojego, oznajmiłem wam.  Nie wy mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was, abyście szli i owoc wydawali i aby owoc wasz był trwały, by to, o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, dał wam.  Jana 15:15-16  Co Jezus uczynił w imię przyjaźni wszyscy dokładnie wiedzą, ale może wymieńmy: opuścił tron i przyszedł na ziemie,   w trudzie z znoju nauczał i przekazywał Ojcowski plan zbawienia, opowiedział wszystko co słyszał u Ojca, oddał swoje życie na krzyżu, siedzi po prawicy Ojca i oręduje. Można naprawdę wiele pisać o dowodach Jego przyjaźni do swojego ucznia, przyjaciela. Ale zadajmy sobie pytanie w czym Pan Jezus chce oglądać dowody naszej przyjaźni, naszej gotowości przebywania z Jezusem. Może wymieńmy kilka cech przyjaźni:

a.    Wiara. I wypełniło się Pismo, które mówi: I uwierzył Abraham Bogu i poczytane mu to zostało ku usprawiedliwieniu, i nazwany został przyjacielem BogaJakuba 2:23 Abraham uwierzył w słowo Boga i kiedy natura mówiła, Abrahamie to już nie możliwe. To mąż Boży Abraham wiarą oparł się na słowie i otrzymał to co u ludzi było nie możliwe. I nie tylko otrzymał dar, ale stał się przyjacielem Boga. Jak możesz odpowiedzieć na Bożą przyjaźń? Żywą wiarą, przynoszącą owoce godne swego mistrza.

b.   Szczerość, która objawia się poprzez nasze wyznanie Jezusa przed tym światem: Każdego więc, który mię wyzna przed ludźmi, i Ja wyznam przed Ojcem moim, który jest w niebie; Mat. 10:32 Wyznanie które dzisiaj w chrześcijańskim świecie zostało zdewaluowane, praktycznie wszyscy ludzie określają się jako wierzący w Pana Jezusa, ale gdy przypatrzymy się ich postępowaniu to ogarnia rozpacz. Wyznanie musi być poparte, przyznaniem się do swoich win, pokutą i nawróceniem:  Grzech mój wyznałem tobie I winy mojej nie ukryłem. Rzekłem: Wyznam występki moje Panu; Wtedy Ty odpuściłeś winę grzechu megoPs. 32:5 otwartą pokutą i szukaniem Boga w wiernym zachowaniu prawa, bo w tym uwidacznia się Boża miłość prowadząca do przyjaźni:  Kto ma przykazania moje i przestrzega ich, ten mnie miłuje; a kto mnie miłuje, tego też będzie miłował Ojciec i Ja miłować go będę, i objawię mu samego siebieJana 14:21  

Setnik kierując się szczerością i pokorą potrafił odpowiednio ocenić siebie, w otrzymanej odpowiedzi oglądał wspaniały cud: I Jezus poszedł z nimi. A gdy już był niedaleko domu, setnik posłał przyjaciół i kazał mu powiedzieć: Panie, nie trudź się, nie jestem bowiem godzien, abyś wszedł pod dach mój. Dlatego i samego siebie nie uważałem za godnego, by przyjść do ciebie; lecz powiedz słowo, a będzie uzdrowiony sługa mój. Bo i ja jestem człowiekiem podległym władzy, mającym pod sobą żołnierzy; i mówię temu: Idź, a idzie, a innemu: Przyjdź, a przychodzi, a słudze memu: Czyń to, a czyni. A gdy to Jezus usłyszał, zdziwił się i zwróciwszy się do towarzyszącego mu ludu, rzekł: Powiadam wam, nawet w Izraelu tak wielkiej wiary nie znalazłem. A ci, którzy byli posłani, po powrocie do domu zastali sługę zdrowym. Łuk. 7:6-10

Szczerość dzisiaj jest bardzo poszukiwania, brakuje jej w rodzinach, w społeczeństwie, w życiu chrześcijańskim.

c.    Poświęcenie, odwaga: Większej miłości nikt nie ma nad tę, jak gdy kto życie swoje kładzie za przyjaciół swoichJana 15:13  Czy jesteś gotowy oddać życie za Chrystusa, za prawdę ewangeliczną. Czy może popełniasz błąd Ap. Piotra; Panie gdyby nawet wszyscy to ja na pewno nie, jestem gotowy oddać życie. Bardzo szybko została sprawdzona jego gotowość i niestety okazało się, że było to tylko  słowa. Myślę, że w liście do Hebrajczyków rozdział 11, opisani są mężowie i niewiasty wiary, nazywam ich  prawdziwymi przyjaciółmi swego Pana. Dlaczego zabrakło Piotrowi odwagi, ponieważ za dużo pokładał nadzieję w swoim Ja. Dlatego Jezus zwracając się do przyjaciół naucza i prosi:  Powiadam zaś wam, przyjaciołom moim, nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nie mają już nic do zrobieniaŁuk. 12:4  Nie bój się nieprzyjaciół Pana Jezusa, taką odwagę pokazał nam Szczepan oddając swoje życie za Jezusa. Ukazując  wierność w przyjaźni aż do końca. Gotowość cierpienia dla Jezusa i oddania swojego życia otwiera przed Szczepanem niebo. Ginąc pod kamieniami ogłasza wszystkim w tym też przyjaciołom Pana Jezusa: On zaś, będąc pełen Ducha Świętego, utkwiwszy wzrok w niebo, ujrzał chwałę Bożą i Jezusa stojącego po prawicy Bożej i rzekł: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy BożejDz. Ap  7:55-56  Jeżeli ty jesteś przy Jezusie, to masz gwarancje, Pan nigdy nie zawodzi przyjaciela i możesz oglądać otwarte niebo.

d.   PosłuszeństwoJesteście przyjaciółmi moimi, jeśli czynić będziecie, co wam przykazujęJana 15:14  z tej wypowiedzi wynika jasno, przyjaźń jest uzależniona od przestrzegania przykazań, krótko mówiąc od posłuszeństwa. Pan nie zgadza się na dzielenie swojej przyjaźni z przyjaźnią z tym światem lub własnym ego i nie ma miejsce w przyjaźni z Jezusem na spoglądanie ciekawym wzrokiem w ten świat. Każda próba utrzymania przyjaźni z Jezusem i równolegle z tym światem kończy przyjaźń z Panem, stajesz po prostu nieprzyjacielem: Wiarołomni, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem, to wrogość wobec Boga? Jeśli więc kto chce być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem BogaJak. 4:4 Jak wielu ludzi deklaruje swoją przyjaźń z Jezusem, ale równocześnie nie chce zerwać z pożądliwością  ciała.

Dobry przyjaciel jest pewnym skarbem człowieka, więc przyjmij przyjaźń Pana Jezusa która została potwierdzona śmiercią i zmartwychwstaniem Pańskim. Przyjmij, to znaczy naśladuj we wszystkim swego przyjaciela, a nigdy nie będziesz sam. Pamiętaj:

1.      Twój Przyjaciel oddał swoje życie za ciebie, czy i ty jesteś gotowy tak postąpić.

2.       Twój  Przyjaciel  przekazał  cały  Ojcowski  plan  zbawienia,   czy  i  Ty   jesteś  gotowy

ogłaszać na każdym miejscu wolę swego Pana, nie tylko słowami ale przede wszystkim życiem.

3.      Twój   przyjaciel   pocieszał,   ale   też   karcił,   gromił      napominając  obnażał  z  całą

stanowczością twoje grzeszne życie, przyjaźń to prawda a nie pochlebstwo,  czy jesteś gotowy tak postępować.

Zadaj  sobie  pytanie  czy  zgodnie  z  kategoriami  Biblii  jesteś  przyjacielem,  a   może

pochlebcą dla : żony/męża, dzieci, rodzeństwa, braci i sióstr w Chrystusie.

Czy Pan Jezus może powiedzieć: MÓJ PRZYJACIELU zapraszam do miejsca przygotowanego, do ojczyzny niebiańskiej, abyś zawsze już był ze mną: Gdyż sam Pan na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba; wtedy najpierw powstaną ci, którzy umarli w Chrystusie,  potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nimi porwani będziemy w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana; i tak zawsze będziemy z Panem. Przeto pocieszajcie się nawzajem tymi słowy. 1 Tes.4:16-18

udstępnij

Recommended Posts

Dodaj komentarz