Namaszczenie olejem

Chciałbym pochylić się nad listem apostoła Jakuba który zwraca się ludzi pełnych radości i też tych pogrążonych w smutku. Zacytujmy to wspaniałe miejsce Biblii: Cierpi kto między wami? Niech się modli. Weseli się kto? Niech śpiewa pieśni. Choruje kto między wami? Niech przywoła starszych zboru i niech się modlą nad nim, namaściwszy go oliwą w imieniu Pańskim.  A modlitwa płynąca z wiary uzdrowi chorego i Pan go podźwignie; jeżeli zaś dopuścił się grzechów, będą mu odpuszczone.  Wyznawajcie tedy grzechy jedni drugim i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego. Jak. 5:13-16  

Apostoł daje nam receptę, która jest Bożym lekarstwem na poszczególne stany emocjonalne i różnego rodzaju przeżycia. Pierwsze zdanie dotyka ludzi cierpiących. Cierpienie w dzisiejszym wzburzonym świecie jest codziennością, odsetek ludzi cierpiących jest bardzo wysoki. Wciąż poszukuje się „lekarstwa” i różnych rozwiązań, a tak naprawdę zamyka się błędne koło, z którego nie można wyjść. Pan Bóg, który jest zainteresowany szczęściem i przez usta Swojego męża Jakuba mówi prostymi słowami: cierpi, kto między wami niech się modli. Modlitwa jest przywilejem, przez który docieramy do skarbnicy szczęścia i pokoju. Tylko Boża odpowiedź jest w stanie zaradzić cierpieniom i wnieś stały pokój.

Drugie zdanie skierowane jest do radujących się. Cytuję: weseli się, kto między wami niech śpiewa. Jakub dotyka przeżyć związanych też z Bożym Królestwem. Apostoł Paweł przybliżając prawdę o Bożym Królestwie bardzo wyraźnie wskazuje na jeden z trzech atutów królestwa, którym jest radość płynąca z Ducha Świętego. Śpiew jest uzewnętrznieniem wewnętrznego stanu duchowego i emocjalnego, oddając chwałę i podziękowanie.

I trzecia myśl, nad którą chciałbym się zatrzymać: Choruje, kto między wami? Niech przywoła starszych zboru i niech się modlą nad nim, namaściwszy go oliwą w imieniu Pańskim.  A modlitwa płynąca z wiary uzdrowi chorego i Pan go podźwignie. Słowo Boże dotyka tematu tak bardzo nam bliskiego „choruje, kto między wami” Nie ma człowieka, którego by nie dotknęła choroba. Mimo tak wielkich osiągnięć i rozwoju nauki lekarze bardzo często bezradnie rozkładają ręce. Ale Pan Jezus ma dla swojego ludu moc uzdrowienia. Uzdrowienie, które przychodzi od Boga, jest wynikiem działania daru uzdrowienia, modlitwy Zboru lub modlitwy indywidualnej, wiary, włożenia rąk starszych lub namaszczeniem olejem w imieniu Pańskim.

Czym jest namaszczenie olejem, kto może i w jaki sposób z tej posługi korzystać?

1.  Do kogo należy inicjatywa?

Inicjatywa do korzystania z tego błogosławieństwa należy do potrzebującego, czyli chorego. To chory idzie do starszych Zboru z prośbą o namaszczenie olejem. Pastor może w rozmowie skierować uwagę na nauczanie Apostoła Jakuba, ale decyzja należy do chorego.

Często pada pytanie, czy mogą rodzice przyjść w imieniu swego małego dziecka? Nigdzie nie znajduję miejsca, które by zabraniało rodzicom korzystania z tej Bożej mocy uzdrowienia przez namaszczenie olejem ich dziecka. Wręcz przeciwnie, to Pan Jezus zwrócił uwagę uczniom mówiąc:

– Lecz Jezus rzekł: Zostawcie dzieci w spokoju i nie zabraniajcie im przychodzić do mnie; albowiem do takich należy Królestwo Niebios. Mat. 19:14.

– Jezus zaś przywołał je i rzekł: Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im. Albowiem do takich należy Królestwo Boże. Łuk. 18:16

Te dwa miejsca Biblii wręcz zobowiązują do prowadzenia naszych dzieci do Pana Jezusa poruczając w Pana Jezusa ręce, nie znajdujemy ograniczeń do korzystania z Bożej łaski. Dzięki świętym rodzicom ich dzieci są święte, potwierdza to Ap. Paweł: Albowiem mąż poganin uświęcony jest przez żonę i żona poganka uświęcona jest przez wierzącego męża; inaczej dzieci wasze byłyby nieczyste, a tak są święte. 1 Kor.7:14

 

2.  Kto może dokonywać namaszczenia?

Apostoł Jakub mówi bardzo wyraźnie, chory niech przywoła starszych Zboru. I od razu powstaje pytanie. Kto jest starszym Zboru? Ogólnie przyjęto, że starszymi zboru są członkowie Rady Zboru. Ale jeżeli chcielibyśmy dokładnie przypatrzyć się Biblii to odpowiedź zmierza w innym kierunku.

Skorzystajmy z przykładu działania Pana Jezusa. Potem wezwał dwunastu i począł ich wysyłać po dwóch, i dał im moc nad duchami nieczystymi. Mar. 6: 7. Proszę zwrócić uwagę: wezwał dwunastu apostołów, którzy w Jego imieniu poszli i wykonywali zlecone zadanie i przejdziemy do w. 13. I wyganiali wiele demonów, i wielu chorych namaszczali olejem, i uzdrawiali. Służbę namaszczania zlecił Starszym w tym przypadku tymi starszymi byli Apostołowie. Dzieje Apostolskie bardzo jednoznacznie wskazuje, kto był Starszym: A gdy przez wkładanie rąk wyznaczyli im w każdym zborze starszych, wśród modlitw i postów poruczyli ich Panu, w którego uwierzyli. Dz. Ap. 14:23 W rozumieniu Biblii starszym jest ten, kto został wyznaczony i wprowadzony do służby przez włożenie rąk apostołów. Apostoł Paweł, którego powołał sam Pan w drodze do Damaszku, do grona starszych wszedł po orzeczeniu Ducha Świętego i włożenia rąk. (Dz. Ap. 13:1-3) Biblijny Starszy to ten:, kto otrzymał orzeczenie Ducha Świętego i został ordynowany przez włożenie rąk Starszych. Włożenie rąk w celu ordynacji dokonują prezbiterzy (biskupi). Nie chcę wywracać przyjętego porządku, ale w przypadku pełnienia służby chciałbym skierować naszą uwagę do Biblii, która jednoznacznie określa, kto jest starszym i kto ma prawo dokonywać namaszczenia olejem w imieniu Pańskim. Powtórzę słowa Apostoła Jakuba „niech przywoła starszych i niech się modlą nad nim, namaściwszy go oliwą w imieniu Pańskim”.

 

3.  Co powinni zrobić Starsi?

a.  Doprowadzić do pełnego pojednania z Bogiem i ludźmi.

Apostoł dotyka bardzo ważnej służby, do której upoważnił Pan Bóg Starszych, a mianowicie służba przyjmowania wyznania. Kiedy mówimy o wyznaniu grzechów mimo woli uciekamy do katolickiej spowiedzi, w której kapłan ma moc odpuszczania grzechów. Wymieniona spowiedź jest działaniem niezgodną z Biblią. Ap. Jakub bardzo wyraźnie mówi o wyznaniu tzn. otworzy się, zatriumfuje szczerość, wypłynie gotowość do przyznania się, wyjawi rzeczy niedobre, ukryte.  Szatanowi bardzo zależy na budowaniu w człowieku ludzkiej godności, tylko, że w wykonaniu szatana jest niczym innym jak pychą, przez którą chce związać człowieka wprowadzając w obłudę i samozadowolenie. Wyznanie jest odrzuceniem pychy i w uniżeniu ujawnienia swego rzeczywistego stanu duchowego. Wyznanie otwiera drogę do skorzystania z Bożego przebaczenia i pojednania się z Bogiem, zgodnie z nauką Starego i Nowego Testamentu:

– Grzech mój wyznałem tobie I winy mojej nie ukryłem. Rzekłem: Wyznam występki moje Panu; Wtedy Ty odpuściłeś winę grzechu mego. Ps. 32:5

–  Kto ukrywa występki, nie ma powodzenia, lecz kto je wyznaje i porzuca, dostępuje miłosierdzia. Przyp. Sal. 28:13

– I byli chrzczeni przezeń w rzece Jordanie, wyznając grzechy swoje Mat. 3:6  .

– Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości. 1 Jana 1:9

– Wielu też z tych, którzy uwierzyli, przychodziło, wyznawało i ujawniało uczynki swoje. Dz. Ap. 19:18

– I wychodziła do niego cała kraina judzka i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, a on chrzcił w rzece Jordanie wyznających grzechy swoje. Mark. 1:5

Można jeszcze zacytować wiele miejsc Biblii dotyczących wyznania, ale posłużę się cytatem z Przypowieści Salomona:, ale kto je wyznaje i porzuca, dostępuje miłosierdzia. Kiedy przychodzimy do Pana Boga, to przyjdźmy w pokorze  i uniżeniu  bez „maski” która i tak przed Bogiem niczego nie ukryje. Szczere wyznanie niszczy diabelska pułapkę która się nazywa „aby się tylko nikt nie dowiedział” i doprowadza do skorzystania z oczyszczającej przelanej krwi Pana Jezusa otwierając drogę do uzdrowienia.

b.  Dokonać namaszczenia w imieniu Pana Jezusa.

Następnie w modlitwie, wskazane też i w poście przynieść chorego przed Boży tron namaszczając olejem w imieniu Pana Jezusa. Posłuszeństwo, wyznanie, namaszczenie olejem i modlitwa wiary otwiera drogę do uzdrowienia i odpuszczenia grzechów.

Apostoł Jakub stwierdza: A modlitwa płynąca z wiary uzdrowi chorego i Pan go podźwignie; jeżeli zaś dopuścił się grzechów, będą mu odpuszczone. Jakuba. 5:15

Jeżeli chorujesz, nie męcz się, skorzystaj z Bożej łaski przez modlitwę i namaszczenia olejem w imieniu Pańskim.

Niech Pan błogosławi.

udstępnij

Recommended Posts

Dodaj komentarz